Jongerenproject

Het Bogataproject – verslag van een diaconaal jongerenproject 2008

Op 1900 kilometer van Houten heeft een groep jongeren vanuit de Protestantse Gemeente en de Rooms-Katholieke kerk uit Houten van 17 juli tot 5 augustus geklust bij het Emmaüs kindertehuis in Bogata, Roemenië. Het dorp telt ongeveer 2000 inwoners. Midden in het dorp staat het Emmaüshuis, waar 40 kinderen wonen in de leeftijd van 5 tot 19 jaar. In nauwe samenwerking met de Stichting Bichis-Bükkös zijn plannen gemaakt voor een project om de bovenverdieping van een bijgebouw van het Emmaüshuis op te knappen en in te richten voor de jongeren boven de 18. Op 17 juli werden we om 20.00 uur door familie en vrienden uitgezwaaid. De reis voerde ons via Duitsland, Oostenrijk en Hongarije naar Roemenië.

 

We hebben de afstand in twee etappes afgelegd. De eerste nacht en dag hebben we ongeveer 1400 kilometer gereden, tot aan Monor in Hongarije, waar we op 18 juli hebben overnacht. Op 19 juli hadden we de hele dag nodig voor de laatste 500 kilometer door Hongarije en Roemenië. De conditie van de wegen viel ons erg mee, maar we reden hoofdzakelijk over tweebaanswegen en passeerden vele dorpjes waar we slechts 50 km per uur mochten rijden. Om zes uur `s avonds arriveerden we in Bogata waar we werden opgewacht door Koos (projectleider) en Alie Klooster, door Theo en Sara Koekoek (Stichting Bichis-Bükkös) en door Eszter Molnár, de manager van het kindertehuis. De ontvangst was allerhartelijkst: we werden meteen aan tafel genodigd. Na de maaltijd was er gelegenheid een blik op ons werkterrein voor de komende twee weken te werpen en onze slaapplaatsen in de basisschool van het dorp in te richten.

Zondag was er tijd voor ontspanning en voor een excursie naar de regio Bichis, iets ten zuiden van Bogata.

Uitgerust van de reis en met veel werklust begon iedereen op maandag aan de eerste klusdag.

 

Omdat we in totaal met 15 personen waren, was het voor Koos een hele opgave om ons allen aan het werk te zetten: we waren tenslotte goedwillende amateurs die de nodige begeleiding van ‘onze baas’ nodig hadden. Bovendien kon niet iedereen tegelijk in het bijgebouw werken, omdat we elkaar dan snel voor de voeten zouden lopen. Gelukkig waren er de nodige klussen in het tehuis zelf. In het bijgebouw begonnen we de eerste week met voorbereidende werkzaamheden, voordat er daadwerkelijk kon worden opgebouwd. Daarna zijn er leidingen aangelegd voor verwarming, elektriciteit en sanitair. Er is een vloer gelegd van massieve planken die later zal worden afgewerkt met olie. Er is een Velux dakraam geplaatst en er is een begin gemaakt met kozijnen stellen en muurtjes plaatsen.

 

Voor alle bouwmaterialen zijn er de nodige ritjes naar Targu Mures gemaakt, een stad op zo’n 40 km afstand, waar een enorm grote bouwmarkt staat. In dit gebied heb je nu eenmaal niet op iedere hoek een Gamma of een Praxis. De Baumaxx in Targu Mures bleek overigens van Hornbach te zijn. De constructieafdeling was zo ingericht dat je er met je bestelbus in kon rijden, spullen kon inladen om die vervolgens bij de kassa af te rekenen. Een drive-in bouwmarkt: zover zijn we in Nederland nog niet!

In het Emmaüshuis zelf is het sanitair opgeknapt: er zijn kranen vervangen en douchestangen opgehangen. Kitranden en voegwerk zijn verwijderd en opnieuw aangebracht. Op de benedenverdieping zijn zes kamers gesausd. Ook de dakgoten rondom het huis zijn schoongemaakt en er is een wandje achter een wasmachine van tegels voorzien. Verder zijn er nog allerlei kleine klusjes gedaan. Al met al zijn de leefomstandigheden voor de 40 kinderen in het tehuis een stuk verbeterd.

Er werd uiteraard niet alleen hard gewerkt; er was ook tijd voor ontspanning.

Allereerst hadden we de nodige afleiding door de kinderen die rondliepen (en die ons soms lekker voor de voeten liepen). Overigens waren niet alle kinderen tijdens ons verblijf aanwezig. Ongeveer de helft logeerde vanwege de zomervakantie bij familie in de omgeving. De werkzaamheden werden steeds onderbroken door een koffiepauze en een lunch.

Elke dag werd er door een kookstaf uit het dorp voor 40 personen gekookt. Bij de lunch kregen we altijd soep en iets als aardappelsalade, Roemeense pannenkoeken, gevuld met kaas en spek, deegballetjes met een abrikoos erin, aardappelkoekjes, zoete broodjes. Altijd aangevuld met een schaal brood. Drie keer per dag wordt hier brood gegeten. Bij het ontbijt is dat het hoofdbestanddeel van de maaltijd, met worst, kaas, ei, jam, honing, tomaten, paprika’s. Bij de lunch en het avondeten is het een bijgerecht. De werkdag zat er meestal rond een uur of vier/vijf op. Daarna konden we in de school douchen met behulp van douchezakken en hadden we vrije tijd tot aan het avondeten dat pas rond half acht/acht uur werd geserveerd. We kregen dan worst met groente, aardappelpuree met goulash en een komkommersalade, enorme schijven watermeloen. Ook hebben we enkele keren spaghetti en macaroni met een tomatenvleessaus gegeten.

Uiteraard ontkwamen we er niet aan dat de andere omstandigheden en eetgewoonten leidden tot gezondheidsperikelen. Verdere uitweidingen over dit onderwerp zullen we jullie besparen. Gelukkig zorgde dat niet voor al te grote problemen. Ook de verbanddozen hoefden maar een enkele keer gebruikt te worden om een klein wondje te ontsmetten of een pleister te plakken.

Een paar maal hebben we een excursie gemaakt, zodat we iets van de natuur en cultuur van Roemenië konden proeven: een rondrit in de regio Bichis, langs eerdere projecten, een bezoek aan het Cultuurpaleis en het stadscentrum van Târgu Mures, een wandeling door een mooie kloof en twee keer een rondrit op een boerenkar. Als dank voor de goede zorgen en de heerlijke maaltijden die de medewerkers van het Emmaüshuis steeds klaarmaakten, hebben wij op vrijdagavond voor een Hollandse pannenkoekenmaaltijd gezorgd.

Op zaterdagmiddag kreeg onze groep een afscheidsfeestje aangeboden. Samen met alle kinderen hebben we allerlei spelletjes gedaan, een waterballonnen gevecht gehouden en lekker gegeten. Over en weer zijn er vele dankwoorden gesproken. Voor de kinderen hadden we nog een mand vol presentjes met daarin ballen, ballonnen, pennen, potloden, linialen, speculaas, hagelslag en drop.

Op zondag vertrokken we bijtijds voor de terugreis naar Nederland. Alleen Koos en Alie bleven in Bogata achter. Zij hadden nog enkele weken vakantie tegoed. De afwerking van de losse eindjes lieten we met een gerust hart aan Koos over, die daarna samen met Alie van een welverdiende vakantie kon gaan genieten. Onze eerste stopplaats werd opnieuw Monor waar we in hetzelfde hotel als op de heenreis overnachtten. Op maandag met de trein naar Boedapest. Een prachtige rondrit leidde ons langs allerlei bezienswaardigheden in deze historische stad. Aan het eind van de middag namen we de trein terug naar Monor, waar we om half zes in de bus stapten voor een lange etappe naar Houten. Op dinsdag 5 juli arriveerden we om kwart voor twaalf bij de Opstandingskerk in Houten, waar familie en vrienden ons stonden op te wachten.

Terug in Nederland kijken we terug op een bijzonder project, waarin we veel hebben geleerd. Met dank aan iedereen die dit project organisatorisch en financieel mogelijk heeft gemaakt!

 

Namens Theo, Pauline, Kees, Gydo, Kim, Sonja, Sebastiaan, Annemarie, Karin, Michiel, Joop, Henk, Koos, Alie en Margriet

Klik op de fotos voor een vrergoting


Aankomst in Bogoto


Overleg over de klus


Koos voert het woord


Aan het werk


Een stoffige klus


Tijd voor muziek


Uit met paard en wagen